More you might like
Overwinter.
Laat me
overwinteren bij je.
Want jouw winter
zal altijd zachter zijn.
Laat me
overwinteren bij je.
In de warmte
van je schoot.
Want jouw winter
zal altijd zachter zijn.
Zal altijd zachter zijn
dan de lente van een ander.
De ideale minnaar.
De
eenheid die ze samen vormden, paste duidelijk nog steeds niet in het
straatbeeld. Ze zag hoe mensen regelmatig hun wenkbrauwen fronsten,
soms zelfs elkaar aanstootten en daarna geniepig naar hen wezen,
alsof ze met hun drieën van een andere planeet kwamen, terwijl ze
gewoon gearmd met haar twee mannen over straat liep. Links haar man,
rechts haar minnaar.
En tussen hen in liep zíj, het warme,
gloeiende middelpunt van al die liefde.
Zo liepen ze trouwens wel
vaker over straat wanneer ze terugkwamen van toneel of theater. Of
wanneer ze met hun drieën samen iets waren gaan eten.
Regelmatig
sprak ze met haar minnaar alleen af. Maar de ogenblikken dat ze met
hun drieën samen waren, bleven toch echt bijzonder.
Je
hoorde mensen wel eens zeggen dat driehoeksverhoudingen doorgaans
weinig kans op slagen maken. En toch was dit verhaal met z'n drieën
al jaren aan de gang.
De verhouding was precies in balans.
Vermoedelijk was dát de sleutel waarom het kon blijven duren. Er
kwamen nooit negatieve gevoelens aan te pas.
Geen afgunst. Geen
jaloersheid. Geen gevecht om op het eerste plan te komen. Iedereen
kende zijn plaats. Haar man stond onbetwistbaar altijd naast haar,
met hem deelde ze alles. En met haar minnaar deelde ze af en toe in
de overvloed van liefde en verlangens die ze in haar hart
voelde.
Haar man stond helemaal niet wantrouwig tegenover haar
minnaar. En omgekeerd stuurde haar minnaar haar altijd met een warm
hart terug naar haar man. Integendeel: die twee spraken als goede,
intieme vrienden soms zelfs alleen met elkaar af. Dan gingen ze samen
zeilen, bijvoorbeeld. Zij mocht dan niet mee. En zo was het prima.
Ze had al relatief vroeg in haar leven, na een heftig ongeval, zich gerealiseerd dat het een fundamenteel verlangen van haar was, zelfs een onlosmakelijk deel van haar, om naast een man ook een minnaar te hebben. Dat ze geen tijd meer te verliezen had… Elke mens hing immers aan een fijn draadje aan het leven vast. Toen ze haar verlangens tegen haar man uitsprak, had ze eigenlijk al een minnaar op het oog gehad.
Ze
besloot het heel eerlijk te spelen, met haar man hield ze
verschillende intense gesprekken over hun beider verlangens.
Haar
man had haar snel begrepen. Op een avond, toen ze in zijn armen lag,
zei hij plots:‘go for it, girl…’ Onmiddellijk na dat gesprek
hadden ze met elkaar gevreeën, ontzettend hevig zelfs, zo intens als
ze al in geen jaren meer hadden gedaan.
Het eerlijk uitspreken van hun verlangens had een ongelofelijke boost aan hun seksleven gegeven. Een boost die ze alle twee nodig hadden. Zowel voor haar, als voor haar man, begon een nieuw avontuur.
De
minnaar was een kennis van het werk geweest. Een handelspartner
waarmee ze met haar collega’s regelmatig rond de tafel zat. Wat
háár betrof kon dat eigenlijk niet vaak genoeg. Al bij de eerste
kennismaking had hij immers een enorme indruk op haar gemaakt. Een
indruk die ze onmogelijk nog kon uitwissen: niet alleen zijn knappe
verschijning, maar ook zijn ontwapende humor, zijn creatieve
interventies, zijn frisse ideeën, het was plots helemaal iets anders
dan die suffe meetings die ze meestal hielden…
Op een keer had
hij het verslag van de meeting naar haar doorgestuurd. Alleen naar
haar, zag ze.
De tekst was helemaal leeg, op de volgende zinnen na: “Heb niets kunnen noteren, alleen maar voortdurend aan jou zitten denken. Ik denk dat dit een dringend agendapunt aan het worden is waar we beiden tijdens een lunch bij gelegenheid eens dieper moeten op ingaan…”
Ze had het afgehouden. Ze had hem vlakaf geantwoord dat ze gehuwd was en trouw was aan haar man. Maar ze had intussen al onmiskenbaar gevoeld hoe deze man dat smeulend gevoel in haar onderbuik opnieuw wakker had gemaakt.
Een
zestal maanden later, na de gesprekken met haar man, schreef ze een
addendum bij het verslag dat ze ooit had doorgekregen en stuurde het
hem terug.
In dat addendum stond “als jouw gedachten aan
mij in dat eerder summiere verslag van jou nog steeds een agendapunt
zijn: dan gráág…”
Reeds de dag erna spraken ze met
elkaar af en deed ze hem het hele verhaal. En híj vertelde haar over
zijn zwerversziel, dat ze niet bang hoefde te zijn dat hij haar ooit
zou claimen. Dat hij na het samenzijn bij een vrouw steeds het gevoel
wou hebben dat hij kon vertrekken, dat hij vrij kon zijn, zonder dat
hij haar daarmee kwetste. Haar man zou altijd de haven zijn naar waar
hij haar terugbracht, en hij slechts een zeilboot die haar even
meenam op de volle zee. Hij zou haar steeds veilig en warm
terugbrengen naar de persoon bij wie ze hoorde. “Dan ben jij
eigenlijk mijn ideale minnaar” had ze tegen hem gegrapt.
Na de
lunch waren ze al met elkaar naar bed geweest. Onweerstaanbaar was de
aantrekkingskracht tussen hen. Wat had ze zalig gevreeën met die
man. Haar minnaar nu. En ’s avonds nóg eens heerlijk, met haar
eigen man, die ze meteen van alles op de hoogte had gebracht.
Ze
wist dat ze ontzettend veel geluk had om zulke fijne, begripsvolle
mannen in haar leven te hebben. Die allebei om haar gaven en zij op
op haar speciale manier om hen. En dat die mannen het bovendien ook
nog eens heel goed met elkaar konden vinden.
Soms waren het echte
kwajongens. Zéker als ze in elkaars buurt waren.
Onlangs waren ze
met hun drieën op restaurant geweest.
Toegegeven, de situatie had
ze zélf een beetje uitgelokt: na het hoofdmenu had ze, als voorspel
op het toetje, onder tafel haar slipje uitgetrokken en het plagerig
over de benen van haar gezelschap laten zweven. Die twee hadden
meteen daarop gedaan alsof ze onder tafel aan het vechten waren
geslagen. De tafel was gevaarlijk héén en weer beginnen dansen, een
halfvol glas wijn was daarbij omgevallen. Mensen hadden opgekeken.
Toen een bezorgde ober kwam toegesneld zwaaide haar man met haar
slipje boven tafel en riep voor iedereen goed hoorbaar “HEBBES!”
Het
schaamrood had op haar wangen gestaan, op de twee paar enkels onder
tafel had ze een fikse schop gegeven. Op het dessert hadden ze niet
meer gewacht, gierend van het lachen waren ze met z'n drieën
weggevlucht.
Even later, in de auto, zaten ze alle drie nóg te lachen, hadden ze het ongelofelijke gevoel samen één te zijn in het moment…Die avond zou ze nooit meer vergeten. Geen van hun drieën trouwens.
Nadat
ze thuis waren gekomen, namen ze eerst samen nog een duik in de
jacuzzi die in de tuin stond… in een wijde cirkel om de grote kuip
lagen hun kleren verspreid in het gras. Er werd nog een fles bubbels
opengetrokken.
De precieze volgorde van de feiten van die avond
herinnerde ze zich niet meer. Wél dat zij als eerste was opgestaan
uit de jacuzzi, beide mannen had aangekeken terwijl ze nat en
naakt voor hen stond en hoe ze had gevoeld hoe beide mannen haar
uitgebreid waren begonnen likken met hun blik… Ze had zich
omgedraaid en was over het gras naar het huis toe gelopen, naar de
slaapkamer. Even later stonden ze daar ook, haar man en haar minnaar,
beiden spiernaakt, en beiden met een uitzonderlijk grote
opwinding die onmiskenbaar van hun lichamen kon afgelezen worden…
Het
was haar man die achter haar kwam staan en haar in zijn armen nam.
Haven…
Ze liet haar hoofd steunen tegen zijn borst.
Sloeg haar armen rond zijn hals. Haar minnaar ging voor haar staan.
Beide mannen keken elkaar in de ogen.
Haar man knikte. Haar
minnaar begon haar borsten te strelen. Zijn mond nam het meteen
daarna over van zijn handen. Kuste zich een weg naar beneden. Zo dus…
Zeilschip.
Hij knielde voor haar, ze voelde zijn mond en
zijn tong dáár waar ze intussen al helemaal in brand stond. Deed
met zijn handen haar benen verder uit elkaar.
Haar man hield haar
vast, dat was nodig nu, evenwicht voelde ze immers niet meer terwijl
ze de hitsige tong van haar minnaar tussen haar schaamlippen voelde
glijden…
Vanaf hier wist ze alles weer haarscherp. Maar dat kwam uitsluitend omdat, vanaf het moment dat haar man haar naar bed had gedragen en haar met dit ontroerende gebaar had weggeschonken aan haar minnaar, hij alles had gefilmd… álles… Elk detail had de camera geregistreerd, haar man had overal op ingezoomd… hoe ze zich volledig had overgegeven, het duidelijke ‘nee’ schudden van haar hoofd op het moment dat haar minnaar nog eventjes plagerig met zijn pik tussen haar schaamlippen was gegleden, om dan, meteen met één stoot de diepte van haar vagina op te zoeken. Haar gekreun, dierlijk bijna, haar borsten die meedeinden op haar hijgende ademhaling, bij elke nieuwe volgende stoot daarna, toen ze haar benen op de schouders van haar minnaar had gelegd om hem nog beter te kunnen opvangen en te voelen hoe hij tekeer ging in haar…
Het beeld trilde even. De camera werd ergens opgezet. Achtergelaten op een plek vanwaar alle taferelen op het bed goed in beeld bleven. Even later kwam haar man zélf in beeld, haalde iets uit het kastje naast het bed: zwarte touwen. Terwijl haar minnaar traag in en uit haar bleef bewegen, bond haar man haar polsen vast aan de spijlers van het bed. Haar minnaar bewoog intussen steeds langzamer, stootte niet meer zo diep, gaf ruimte aan haar man die nu aan de andere zijde van het bed was gaan staan, zodat alles mooi in beeld gebracht bleef. Ze huiverde. Terwijl de penis van haar minnaar uiterst traag in en uit, tot slechts halverwege in haar bewoog, glinsterend, kloppend…begon haar man met trage en toegewijde halen van zijn tong haar opgezwollen clitoris te likken. Tegelijkertijd verwend en genomen te worden… Beide mannen stonden aan het begin van een pad dat leidde naar haar meest ultieme verlangen. Vier handen zwierven intussen over haar lichaam… soms krachtig, soms zacht… over haar borsten, haar harde tepels, haar heupen, haar benen… Ze voelde hoe haar man al likkend een hand onder haar kont schoof. Het was onmogelijk om haar lichaam stil te houden onder al die aanrakingen… Gekmakend hoe die twee mannen elkaar verstonden.
De
zorgzaamheid waarmee ze haar lieten voelen dat het om háár ging,
bezorgde haar tranen in de ogen. De ene emotie na de andere golfde
door haar heen. Ze wisselden af. Haar man gleed nu in haar, haar
minnaar nam likkend de positie van hem over…
Het ontroerde haar
om hun verschillen te kunnen voelen: haar minnaar was onstuimiger,
ruwer, minder voorspelbaar, haar man was teder en zachter: precies
zoals ze hen kende en van hen hield.
In beide constellaties kwam
ze klaar. De klankkleur van haar kreunen hield mooi gelijke tred met
de manier waarop ze klaarkwam: hevig, ongeremd…
Ze zag hoe beide
mannen nat werden van haar orgasmes…Druppels op de gebronsde
schouders van haar minnaar. Druppels op de onderbuik van haar man. De
ballen van haar man dropen nog na.
Beide mannen maakten haar
polsen opnieuw los. Masseerden de striemen uit haar huid. Kusten met
hun tweeën zacht de binnenkant van haar polsen.
Ze
herinnerde zich een dansvoorstelling die ze ooit samen zagen. Op het
podium stonden twee mannen en één vrouw. Het diepe geluid van een
cello weerklonk.
De vrouw liet zich telkens langzaam vallen, de
twee mannelijke dansers vingen haar afwisselend op. Soms was de
danseres slechts enkele centimeters van de grond verwijderd.
Adembenemend hoe beide mannen haar steeds aan elkaar doorgaven.
De
vrouw bewoog nauwelijks. Ze werd bewogen door hen. In de lucht
gegooid, rondgeslingerd, ze gaf zich helemaal over aan hen.
Ze
zweefde door de ruimte, ze bewoog als een rietstengel heen en weer
tussen hun handen, tussen de gespierde lichamen van beide mannen… Na
de dansvoorstelling hadden ze elkaar aangekeken. Er hoefde niets
meer gezegd te worden…
Hemeltergende
beelden waren het die de camera geregistreerd had.
Soms keken zij
en haar man er nog eens naar. Bedreven er samen de liefde op, terwijl
ze keken naar het samenspel van hun drieën.
Hoe ze geil en zwoel
gekust werd door haar twee mannen, hoe hun handen begerig groeven
naar de warmte op haar huid. Van sterrenstof was ze en
onbeschrijfelijk fel lichtte ze op onder al hun aanrakingen. Deeltjes
van drie om elkaar tollende magneten: handen, monden, vingers,
tongen… die elke rationele coherentie uit haar gedachten verdreven
en toch was er nog samenhang, bleef er alleen maar samenhang…
Heet
gezucht en gefluister. Vuur. Koorts. Heupwiegend. Tongzoenend. Traag
uitlekkende tranen op hun stijve pikken. Pas op de beelden achteraf
zag ze wie wát bij haar die avond had gedaan.
De vingers die
eindeloos diep in haar waren gegaan: haar minnaar.
De tong die
haar intussen had gelikt: haar man.
Beide tongen die haar
afwisselend, als in een ophitsende dialoog, hadden gelikt: haar man
en haar minnaar…
En
zij likte en zoog: bracht de stijve penissen van beide mannen bij
elkaar… Twee paar ballen in haar beide handen…Hun glimmende,
tranende eikels tegen elkaar. Hun voorvocht dat zich met elkaar
vermengde.
Haar tong gleed van de ene glanzende eikel naar de
andere… Ze bracht hun smaken samen in haar mond…
Eén
van hen schoof zijn armen onder de hare.
Eén van hen plooide haar
benen.
Eén van hen legde zijn handen op haar slapen.
Eén van
trok haar haren achterover.
Eén van kuste haar borsten.
Eén
van hen liet haar hoofd in de kom van zijn handen rusten.
Eén van
hen streelde opnieuw haar dijen.
Eén van hen gleed met zijn
lichaam onder het hare.
Eén van hen bracht haar in de juiste
positie…
Eén van hen opende wijd haar benen…
Haar
man die nu onder haar lag, drong zacht in haar door, voorzichtig
voorbij haar kringspieren, langs die ontzettend smalle grens van pijn
en genot. Ze kreunde.
Toen hij diep genoeg in haar was, bewoog hij
niet meer, legde hij haar op die manier klaar voor haar minnaar. Er
was geen zaligere plek om op te liggen, dan op het zachte, ademende
lichaam van haar man terwijl hij in haar was.
Hij streelde nog
eventjes haar haren.Ze greep naar zijn hand die op haar rechterborst
lag. Ze zouden zich met hun drieën nu samen begeven naar dat
ene ultieme eindpunt…
Op
de beelden kon je zien hoe glinsterend en opgezwollen haar kut was.
Het diepe smeulen vanbinnen. De bloem van een wilde orchidee.
Je
kon zien hoe perziknat ze was. Haar niet te temmen verlangen. Wachten
om genomen te worden. Om vervuld te worden, in elke opening… Haar
borsten deinden heen en weer op het ritme van haar hijgende
ademhaling. Haar minnaar kwam voor haar staan. Keek haar nog even
aan. Brandende blikken om duizelig van te worden. Zijn harde
opgerichte penis die dichterbij kwam, alsof hij die eerst nog eens
aan haar wou tonen, samen met zijn twee stevige ballen, zijn
opgespaarde zaad waarvan hij haar had opgebiecht dat het de laatste
tijd alleen nog maar voor haar bestemd was, omdat niemand eerder in
zijn leven hem ooit in een dergelijke onophoudelijke toestand van
opwinding had gebracht.
Ze schreeuwde het uit toen hij naar binnen
gleed… helemaal opgevuld werd, genomen door haar twee mannen.
Hoe
de bewegende lichamen boven en onder haar, haar in een gloeiende vorm
van een vrouw kneedden. Duizenden vogels die allemaal samen op
hetzelfde moment van het veld opstegen…
Ze losten elkaar af,
veranderden van positie. Ze bewogen om beurt in haar. De één
begon waar de andere eindigde… in een waanzinnige paringsdans…
Kaarsen
die langs beide kanten brandden…En zij tussen de twee vlammen in,
als kneedbare was.
Poriën die samentrokken. Grepen van handen die
krachtiger werden. Voetzolen die zich opspanden. Mateloos genomen
worden en zélf nemen. Geliefden van de overvloed. Geneukt en
geliefkoosd worden. En alles er tussenin. Zíj tussen dat alles
in…
Zweetparels op alle drie hun lichamen. Geen mooiere glans op
een lijf dan de glans die ontstaat door zweet tijdens
seks.
Vloedlijnen die genaderd werden. Twee mannen die op
uitbarsten stonden. Ze voelde het…
Haar man die nu zachtjes uit
haar kont kwam en mee haar vagina binnen gleed. Het onbeschrijfelijke
gevoel van twee harde geslachten bij elkaar, diep in het hare,
“Komen
jullie…?” “Komen jullie sámen alsjeblieft…?” Ze werd gek
van de gedachte dat beiden mannen zich zodadelijk gelijktijdig al hun
zaad in haar gingen ontladen…
Gegrom. Gekreun. Haar eigen
orgasme zou hevig en langgerekt zijn, heftig genoeg om het volledig
om hun pulserende penissen te kunnen leggen, om hun leegschokken tot
de laatste druppel op te kunnen vangen.
Haar
man kwam eerst. Hevig kreunend. Slechts een paar seconden later
volgde haar minnaar, stiller, maar duidelijker omlijnd in al zijn
samentrekkingen…
Niet te verwoorden: tussen twee hijgende mannen
te liggen die zich diep in haar leegspoten. Hun zaad dat in haar kut
samenvloeide en zich vermengde… Véél… ontzettend veel, het liep
onmiddellijk opnieuw uit haar: parelmoeren witte druppels in
overvloed…
De mannen gleden vrijwel onmiddellijk weg uit haar,
haar vagina was een glijbaan, zo glibberig was het daarbinnen
geworden. Ze stond op. Ging vlak voor de camera staan en toonde haar
druipende en nadruppende kut… zodat alles in close-up goed
zichtbaar was…
Ze hadden eigenlijk nooit afspraken gemaakt over hoe zulke avonden en nachten daarna verder verliepen. Vaak lagen ze met hun drieën nog even samen. Verstrengeld. Nagenietend. Uitgeput. Zachte bochten van armen en benen door elkaar. Strelen. Op adem komen. Soms samen nog iets drinken. Maar meestal waren ze zelfs dáár te vermoeid voor… Doezelden ze langzaam in.
Er
moest ongetwijfeld een ogenblik zijn waarop haar minnaar telkens
ongemerkt wegglipte. Haast geruisloos de kamer verliet. ’s Ochtends
was hij er niet meer. Nooit.
Na één van die hevige nachten had
hij ooit zelfs eens stiekem de ontbijttafel voor hen gedekt. Alles
erop en eraan, met nog een bloemetje uit hun tuin en een briefje
erbij:“smakelijk. voor jullie, om samen nog na te genieten…”
Slechts
één keer zag ze hem de kamer uit sluipen. Hij had gezien dat ze
wakker was geworden. Had knipogend een vinger op zijn lippen gelegd.
Glimlachend met zijn hand zacht op zijn hart geklopt.
Daarna had
hij stilletjes de slaapkamerdeur achter zich dicht getrokken…
Tussen jou en mij
staat nu niets meer
in de weg.
Jij trekt mijn laatste woorden
uit, ik ontkleed je langzaam
met mijn oogopslag.
Tussen jou en mij
staat nu niets meer
in de weg.
Er is enkel nog je haar
dat drukt tegen mijn schouder.
En de hitte
van mijn handen op je dijen.
En je mond waarmee
ik gefluisterd wil worden.
Tussen jou en mij
staat niets
meer in de weg.
Er is enkel nog je ademhaling.
En je hartslag
En de wenkende warmte
van je naaktheid
terwijl je fluistert:
kom liefste, kom…
Van de hitsige begeerte
tot de warmte van diepe verzadiging
hoe hevig heeft het bed
onze liefde samengevat.
Jij eerst bovenop me
om jezelf schaamteloos
te laten verwennen terwijl mijn tong
messcherp je diepte indook.
En mijn aanrakingen, vaak
nadrukkelijk genoeg zodat
mijn handen tijdens de duur
van mijn afwezigheid straks
voelbaar zullen blijven voor jou.
69 een kringloop van gulzigheid
waarin we geen druppel
van elkaar verloren lieten gaan.
Van al onze houdingen
was een onhoudbaar verlangen
de enige leidraad.
Terwijl je aan enkels en polsen
vastgebonden was geselde ik je
tot een gloeiende vorm
van een vrouw.
Je verblindde me
met de siddering die diep
vanuit je dijen vrij kwam.
Je verdoofde me
met elke godzalige zucht
telkens wanneer ik je dwars doorheen
de hunkerende bewegingen
van je heupen genadeloos stootte.
Hoe hevig heeft het bed
zonet onze liefde samengevat…
She is too wild for my bed
She is too wild for my bed.
Both she can in a jiffy:
Carrying me into heaven
and bringing me back to earth.
But again and again
during that flight
my bed is ravaged
by all her violence.
She is too wild for my bed.
Both she can:
Squeak like a kitten
and growl like a hungry bear.
But everytime again
my sheets end up
as the requisites
from a horrorscene.
She is too wild for my bed.
Both she can:
Playing me
in the right size
and blowing me completely
out of tune.
But with her
my bed always ends
like a wrecked orchestra pit.
I love her, you know.
I really love that beautiful beating
of her feary heart.
But I have to tie her up.
I must chain her
without any mercy.
Because she is just too wild for my bed.
Rituelen
Ze hielden van rituelen. Allebei. Meestal vonden ze op zaterdagavond de gelegenheid om er uitgebreid tijd voor te maken. Vaak kookten ze dan voor elkaar. Of gingen ze samen uit eten.
Van die fijne, meanderende gesprekken hadden ze dan. Er was altijd wel iets om over te praten. Naar gesprekstof moesten ze nooit zoeken. Ook niet na al die jaren.
Hij hield van haar fijnzinnige opmerkingen waarmee ze tussendoor gul strooide. En zij hield van zijn humor. Hij kon zo ongelofelijk grappig vertellen dat ze tijdens het praten voelde hoe hij haar geest helemaal openzette. Wat hield ze van dat gevoel. Alsof hun samensmelting al tijdens het eten een aanvang nam…
Maar prikkelende momenten konden evengoed op elk ogenblik van de dag tussen hen opgewekt worden… Ze herinnerde zich dat ze tijdens een weekendje weg samen eens een winkel binnen liepen. Hij fluisterde haar plots iets in het oor en kocht een heerlijk ruikende olie. In een volgende winkel kocht zij een hitsige lingerie-set die ze ’s avonds voor hem zou aandoen. De stad die ze bezochten, beleefden ze plots vanuit een hele andere invalshoek. Elk winkelbezoek droeg een eigen opwinding met zich mee: de mogelijkheid er iets aan te treffen dat zou kunnen bijdragen aan het ritueel later op de avond… Ze namen uitgebreid hun tijd in de aanloop er naartoe. Bezochten musea en kerken. Liepen arm in arm. Voelden zich heel dicht bij elkaar. In een perfecte balans van harmonie en opwinding: een evenwicht dat ze zonder veel moeite elkaar konden bezorgen. Die avond gingen ze uitgebreid dineren. Maar in hun gesprekken gloeiden intussen de woorden. Hij liet haar subtiel voelen hoeveel hij naar haar verlangde maar nóg gaven ze niet toe aan de groeiende spanning. Ze namen een dessert, plaagden elkaar door daarna nóg een koffie te nemen, die vervolgens traag uit te drinken. Het gevoel ergens in een vreemde stad te zijn, een fijne tijd te beleven bij elkaar, samen te gaan dineren en in de late avonduren gearmd terug naar het hotel te wandelen, met een zichtbare blos van opwinding op de wangen… De trappen naar de hotelkamer op te lopen in het besef van wat er gaat komen, de deur te sluiten, eindelijk alles te laten beginnen… Ze herinnerde zich hoe uitdagend ze voor hem ging staan, met enkel nog haar jarretellengordel aan, en hoe ze zijn handen voelde die alles los haakten en naar beneden trokken…
Wanneer ze thuis bleven en voor elkaar hadden kookten, gingen ze soms daarna eerst nog even samen in bad. Reinigden zich voor elkaar, want ook dát maakte deel uit van het ritueel. Dan lag ze in het water op hem, haar hoofd op zijn gespierde borst. Ze had het gevoel dat dan ze op een ademend vlot dreef.
Lief en teder schepte hij met zijn handen water over haar heen. Of waste hij haar haren. Tilde haar daarna uit bad. Droogde haar toegewijd af. Wreef haar in met een of andere zalig ruikende olie die hij in zijn handen had opgewarmd. Wat genoot ze van die handelingen. Stiekem keek ze tussendoor soms in de spiegel. Zag ze zijn gespierde naakte lichaam, zijn heerlijk krachtige opgerichte penis, daaronder stevige ballen die helemaal klaar waren om haar zodadelijk het meest intense plezier van haar leven te geven.
Door telkens het verwerkelijken van hun verlangens uit te stellen liep hun opwinding soms zó hoog op dat ze, wanneer ze eenmaal in de slaapkamer aankwamen - als ze al tot daar geraakten- zich bijna als roofdieren op elkaar stortten… Zonder franjes, zonder voorspel ( alles wat zich ervoor had afgespeeld; het eten, het praten, het baden,… was immers één lang voorspel geweest…) beukten ze op elkaar in, ongenadig, hevig, ruw,… binnen de minuut kreunde hij zijn orgasme dwars door het hare…
Na die eerste hevige ontlading kon het pas écht beginnen…Waren ze pas in staat om elkaar iets rustiger te kussen, te strelen, te likken,…Tussen haar schaamlippen gooide hij alles in de strijd: het zachte, plagende puntje van zijn tong, zijn vingers, zijn lippen, de stoppels van zijn ruwe baard… Hij was tot de tanden gewapend met gulzigheid en tederheid: hij zoog en likte haar, liet zijn vingers woelend in haar glijden, masseerde haar clitoris met het puntje van zijn eikel. Vaak gingen ze daarna in een ‘69’ liggen en verwenden elkaar toegewijd… Proefde ze zijn smaak. Wreef ze met zijn heldere voorvocht, het beste glijmiddel ooit, haar clitoris in. Speelde met haar mond hem het ritme voor waarin ze genomen wou worden… Er was geen enkele fantasie die, van zodra ze hem uitsprak of toonde, niet onmiddellijk ook zíjn fantasie werd…
Hij gleed opnieuw in haar vuurmond. Vuurlans en vuurmond. Gloeiend heet gleden ze in en uit elkaar. Voelde hij hoe gretig zij hem aanzoog en opving. Hoe zij op elke beweging van hem meteen het antwoord vanuit haar lendenen klaar had. Ze voelde de wrijving van zijn opgespannen ballen tegen haar schaamlippen, een gewaarwording die haar nog méér opwond…. Ze plooide zich onbeschaamd verder voor hem open, zodat ze hem nóg dieper kon ontvangen… Hij fluisterde haar toe hoe godzalig heerlijk ze voelde, hoe onbeschrijfelijk fijn het was om zo diep in haar te zijn en terwijl naar haar te kijken, hoe mooi ze was… Alsof ook zijn ziel tegelijkertijd in haar thuis kwam.
Hij plaagde haar door haar iets trager te nemen dan het ritme waarnaar ze verlangde. Daarna benam hij haar de adem door haar enkele seconden lang harder te nemen dan dat ze aankon…
Een spiegel toonde hen hoe verrukkelijk mooi ze in elkaar waren. Een man en een vrouw die zich compleet overgaven aan elkaar… Het hevig ademende lichaam dat ze samen waren geworden. Voor haar was het een verschrikkelijk spannend beeld om zijn glinsterende stijve pik in en uit haar te zien bewegen… glanzend nat was die geworden door hem telkens diep in haar bron vol vloeibaar genot te duwen…
Hij nam en likte haar nu afwisselend, en tussendoor nam ze zijn penis even in haar mond om de smaak van hun beiden te proeven. Ze likte uitdagend zwoel en langzaam het voorvocht van zijn eikel dat daar telkens als een traan op verscheen, als het puurste bewijs van zijn verlangen naar haar…
Wat hield hij van haar samentrekkingen, telkens wanneer ze klaarkwam. De hevige golfslag van haar dijen en lendenen. Haar kreunen, er waren op de wereld geen mooiere klanken dat het geluid van haar orgasme. Het laken dat telkens natter en natter werd… Haar gezicht dat zich telkens ontspande en hem gelukzalig aankeek… Hij ving haar elk keer op alsof ze een veertje was.
Het was al diep in de nacht, toen ze haar hand op zijn borst legde en hem toefluisterde dat ze niet meer kon, dat het nu aan hém was. Dat ze wou dat hij zijn zaad als een withete zweepslag over de volledige lengte van haar lichaam legde. Dat ze wou zien hoe hij klaarkwam.
Met een eerste hevige uitbarsting schonk hij haar een ketting van vloeibare ivoren parels, precies in haar hals. Een wit spoor van vloeibaar satijn trok vanuit haar hals, stroomafwaarts over haar nahijgende borsten en tepels. Een tweede ontlading vulde het heerlijke putje van haar navel. De volgende eruptie zegende haar schaamlippen… Daarna gleed hij opnieuw in haar, zocht haar diepte op, tot dicht tegen haar baarmoeder en vloeide daar verder leeg in haar warmte…
Laat in de ochtend werden ze wakker. Vaak lagen ze nog helemaal omstrengeld. Ontwaakten ze langzaam in elkaars zoete geuren… Soms gebeurde het dat ze voor het opstaan dan nog een keer vreeën. Traag, ongelofelijk zacht nu, alsof alle lust even weggeblust was en er enkel nog het zuiver liefhebben overbleef. Samen kwamen ze nog eens klaar, liefdevol en innig… Een onbeschrijfelijk gevoel welde dan tijdens het klaarkomen in zijn onderbuik op, alsof hij nu écht helemaal leeg was, alles diep had weggeschonken aan de vrouw die hij zo liefhad…
En wie kent dit gevoel niet… Na intense vrijpartijen, de uren erna, wanneer je na het afscheid beiden al volop opnieuw doorheen het dagdagelijkse leven raast, maar je elkaar nog steeds kan ‘navoelen’… Een nagloed… alsof je elkaar nog steeds zacht wiegend op de heupen aan het werken bent… En treffender dan het bericht dat ze hem in de loop van de dag per sms doorstuurde, kon het niet samengevat worden: “Ik voel ons gelukkig”, schreef ze hem…
In de kamer
met het uitzicht op de haven
waar de masten
aan de hemel raken.
In de kamer
waar je aan het zonlicht
vastgebonden ligt.
Waar ik je aanstootgevend
hard en ruw opzweep.
Maar je eerst tomeloos lik
tot je adembenemend
mooi en wild
en mateloos kreunend
uit je oevers treedt…
En dan pas…
Ik handpalm je langzaam in
met mijn warmte…
Jij geeft jezelf uitbundig
uit handen aan mij…
Ik vinger het verlangen
waarmee je naar me reikt…
Jij overspoelt mijn zintuigen
met je naaktheid…
Ik ga helemaal op
in je overgave….
Jij gaat helemaal onder
in de branding van onze lichamen…
Ik stoot me luid en witheet uit
over je borsten…
Jij siddert kreunend je gouden seconden uit
precies boven mijn mond…
En dan pas.
Dan pas, liefste
doe ik je blinddoek uit.
En laat ik je zien hoe mooi het laken
onder het schuim van al die lust
als een strand na een vloed
in vochtige rimpels weggetrokken ligt.
Liefste,
geef me een woord.
Het maakt niet uit welk.
Het mag een doorkijkwoord zijn,
iets liefs, of iets banaals,
of gerust het eerste waar je aan denkt. Nu.
Paarden? Denk je aan paarden?
Dan zal ik je daarover iets schrijven.
Over het traag en toegewijd kammen van hun manen,
over hoe je de glans kan verzorgen op hun vacht.
Over zadelen en bereden worden,
over vieren en aanspannen.
Over teugels en aanzwepen
over de soms puntige sporen
in hun flank.
Over steigeren en galop
over dressuur en absolute gehoorzaamheid.
Ik zal je beschrijven
hoe groot en hard het verlangen is
waarmee een dampende hengst
hinnikend een merrie bestijgt
op een vroege ochtend in de wei.
Liefste, geef me een woord.
Het maakt echt niet uit welk.
Ik schrijf me ermee.
Ik schrijf me er hoe dan ook mee naar je toe.
Kom liefste
Kom liefste, kom
neem mijn hand.
Zullen we samen
dwars door het vuurrood
van het najaar wandelen?
Zullen we ons blad
na blad dwarrelend
aan elkaar verliezen?
Kom liefste, kom
neem mijn hand.
Dan laat ik je
in de verstrengeling
van onze vingers voelen
hoe diep bomen
in de herfst
in hun wortels gaan wonen.
